Hierbij onze Assortimentslijst : Ficus carica, LET OP niet alle variëteiten zijn altijd voorradig, gelieve ons te contacteren i.v.m. beschikbaarheid.

Vijgenboom (Ficus Carica)

Ficus Carica
Het geslacht Ficus is omvangrijk en gevarieerd met ongeveer 1000 verschillende soorten: struiken, bomen, klim- en hangplanten. De Ficus Carica is de enige soort die de mens eet. Er zijn een paar honderd variëteiten van de vijg.
Enkele daarvan zijn geschikt om in gematigde klimaten te groeien en eetbare vruchten te vormen. De Vijg is een bladverliezende boom of struik. Het blad van de Vijg is meestal handvormig gelobd.
Er zijn echter tussen de verschillende vijgen en zelfs aan 1 vijgenboom veel verschillende bladvormen mogelijk.
De vijg is eigenlijk geen vrucht, maar een verdikte vlezige bloembodem. De kleine bloemen zitten in de vrucht.
Er zijn 2 soorten vijgen: diegene met alleen vrouwelijke bloemen en daarnaast de tweeslachtige vijgen met zowel vrouwelijke als mannelijke bloemen. In het Middellandse Zeegebied bestuift een wesp de vijg. In ons klimaat komt deze wesp niet voor. Daarom moeten we soorten kiezen die zonder bevruchting vrucht vormen (maagdelijke vruchtzetting), de zogeheten parthenocarpe soorten.

Vijgenbomen in pot
Vijgen groeien gemakkelijk in pot. De planten stellen geen hoge eisen aan de grond maar hebben wel extra voeding nodig. Tijdens de vorstperiode kan de plant best op een beschutte plaats staan, liefst vorstvrij, maar ook niet te warm. Daar de vijgenboom een bladverliezende plant is, mag hij op een donkere plaats staan. De grond af en toe licht bevochtigen om uitdroging tegen te gaan is noodzakelijk. In het vroege voorjaar moet de plant terug licht krijgen om nieuwe bladeren te ontwikkelen.

Vorstgevoeligheid van vijgen in volle grond
De vorstgevoeligheid van de plant is afhankelijk van de soort en de leeftijd van de plant. Jonge plantjes zijn bijvoorbeeld vorstgevoeliger.
Sommige vijgensoorten zoals: 'Ronde de Bordeaux', 'Brown Turkey', 'Dalmatie', 'Doree', 'Pastiliere', 'Madeleine des Deux Saisons', 'Brunswick', 'Longue d'Aout',… zijn beter geschikt om in ons klimaat in volle grond te planten.
De jonge vijgentwijgen en de jonge vruchtjes zijn vorstgevoeliger dan de rest van de vijgenplant.
Indien deze vruchtjes beschermd worden bij zware vorst zullen ze uitgroeien tot rijpe vruchten en kan men afhankelijk van de soort tot tweemaal per jaar rijpe vijgen eten.
In de zeer koude periodes (-15°C) kan een vliesdoek bescherming geven aan de plant.

Standplaats
De vijgenboom houdt van een zonnige plek, zeker in zonnige gebieden. Daar overleeft hij het beste op een beschutte zonnige plaats in volle grond.

Grondsoort
De vijgenboom is niet erg veeleisend en kan in elke grondsoort geplant worden, maar groeit het best in een luchtige, vruchtbare bodem.

Behoefte aan water
In volle grond kan de vijgenboom zijn sterk ontwikkelde wortelsysteem goed tegen droge omstandigheden. Dit geldt niet voor pas geplante exemplaren. Dan kan extra watergift absoluut geen kwaad. Vooral in de lente en in de vroege zomer is de waterbehoefte het grootst. De kuipplanten moeten in deze periode bij mooi weer zelfs dagelijks water krijgen.

Plantperiode
De beste plantperiodes zijn in de vroege herfst (van september tot eind november) of het voorjaar (van maart tot mei). Het voorjaar geniet echter de voorkeur in koudere gebieden. Het jonge plantgoed dat dikwijls uit warmere streken of uit de serre komt, is minder afgehard en vorstgevoeliger. Planten in het najaar is niet ideaal. Plantgoed dat in onze streken in openlucht werd opgekweekt, is beter afgehard en minder vorstgevoelig.

Bemesting
De vijgenboom heeft liefst en kalirijke bemesting (type meststof met NPK waarde 4-8-12). Liefst geen hoge doses van stikstof meststoffen, anders volgt er een te intensieve groei en geen vruchtvorming.

Snoeien
Al het snoeiwerk gebeurt het beste tegen het einde van de winter, dus eind februari. Dan worden de vruchttakken tot op één of twee knoppen teruggesnoeid. Ook alle schurende, gekwetste of foutgeoriënteerde takken moeten weggesnoeid worden.

Ziekten en plagen
De vijgenboom, in tegenstelling tot de meeste andere fruitbomen, is zeer sterk en vereist weinig of geen behandeling. Ziek blad (bruin, geel en zelfs vallende bladeren) is vaak te wijten aan een fysiologische probleem: gebrek aan water, stagnerend water, minerale onbalans,…